Lees alle verhalen

i.s.m.

Gezonder eten start met "Wa's da?"

“In een gezin met zoveel verschillende eetgewoonten, is het niet evident om één maaltijd op tafel te toveren. Ik kook dus meestal iets waarvan ik weet dat ze het lekker vinden, en anders maak ik verschillende opties. Voor de één wortel en voor de ander komkommer, bijvoorbeeld. Of voor de één puree en voor de ander rijst. Maar voor mij allebei, want in Ecuador is aardappel een groente en er is eerlijk gezegd niets zo lekker als rijst met puree!”

“Als er tegenwoordig dan toch discussie ontstaat aan tafel, probeer ik daar heel rustig mee om te gaan. Dat bord leegeten is geen must. Ik ben zelf hard gepusht als kind en wil mijn kinderen dat niet aandoen. Ik wil net dat ze leren luisteren naar hun lijf. Als dat betekent dat ze iets laten liggen, dan is dat maar zo. En een dessert? Dat is iets neutraals en geen beloning. Ik wil echt dat mijn kinderen een goed gevoel hebben bij eten.”

“Onze tweede dochter is helemaal anders: zij eet alles en vindt net dat we ‘te weinig’ groenten eten. De derde is dan weer een echte ‘pleaser’: alles is goed en lekker, zolang er maar geen grote brokken in de saus zitten. De jongste vindt zogezegd ‘niets lekker’, maar eet wel met smaak als ze mij ziet eten.”

“Onze oudste dochter is op dat vlak een kopie van mij, maar dat is niet altijd zo geweest. Op haar vierde kreeg ze hand-voet-mondziekte. Eten deed toen veel pijn en dat heeft volgens mij een schrikreactie bij haar gecreëerd. Sindsdien is het voor ons allebei zoeken naar dingen die ze kan eten. Soms vindt ze iets en is ze daar een tijdje op gefixeerd, maar eens ze het weer beu is, begint de zoektocht opnieuw.”

Eén gezin, veel smaken

Luister naar je lijf

“Ik ben zelf een moeilijke eter en mijn dochter is een kopie  van mij”