Lees alle verhalen

Koen

Daniela

Kim

verhalen

i.s.m.

Gezonder eten start met "Wa's da?"

“Over het algemeen zijn het goede eters en de school speelt daar ook zijn rol in. Elke woensdag eten ze daar als tussendoortje groenten of fruit. Rauwe groenten kreeg ik thuis zelfs niet verkocht tot ze die op school aangeboden kregen. De jongste is iets minder flexibel. Zij is gek op rood fruit, maar daar stopt het. De dure fruitsoorten die maar beperkt houdbaar zijn, in andere woorden. Een banaan aanvaardt ze nog net, maar met iets anders moeten we niet afkomen. Ik hoop dat ze daar wat avontuurlijker in wordt.”

“Door onze werkuren is het tijdens de week niet mogelijk om met z'n vieren om 18 uur aan tafel te geraken, maar in het weekend nemen we er wel gezellig de tijd voor. In samen koken ben ik geen held, want ik heb schrik dat ze zich zouden verbranden of snijden, en hecht misschien iets te veel belang aan controle. (lacht) Maar al bij al doen we het goed. Ik hoop dat mijn kinderen ook als volwassenen een gezonde relatie met eten kunnen behouden.”

“Al is dat niet evident, want in drukke periodes heb ik niet elke dag de tijd om een verse maaltijd op tafel te toveren. Dan voel ik me al eens schuldig en vraag ik me af of ik het wel goed genoeg doe. Of mijn meisjes wel voedzaam genoeg eten … Maar het leven is nu eenmaal druk en ik moet dat iets meer leren loslaten. Het hoeft niet altijd perfect te zijn.”

“Op vakantie gunnen we onszelf iets meer en bij omie krijgen ze al eens een extra snoepje, maar Lotte en Lize aanvaarden dat dat speciale gelegenheden zijn. Er gaat pas een belletje rinkelen als ze moeilijk beginnen doen over groenten. Dan zijn we een beetje uit balans en moet de focus weer iets meer naar de gezonde basis.”

“Ik hecht veel belang aan een evenwichtig eetpatroon en wil dat meegeven aan mijn dochters. Tot nu toe lukt dat, want ze eten soms zelfs gezonder dan ik! Al blijven het natuurlijk jonge meisjes die houden van een snoepje. Ik verbied hen die extraatjes niet, maar ik waak er wel over dat ze dat als verwennerij blijven zien.”

Evenwicht tussen gezond en realiteit

De ontdekker en het gewoontedier

Ik voel me wel eens schuldig als ik niet vers gekookt heb”

“In het weekend nemen we gezellig de tijd om met z'n vieren te tafelen”  

Getrouwd met Rubben

Mama van Lotte (6) en Lize (4)

Gaëlle

2 min

Lees alle verhalen

Daniela

Koen

Kim

“Al is dat niet evident, want in drukke periodes heb ik niet elke dag de tijd om een verse maaltijd op tafel te toveren. Dan voel ik me al eens schuldig en vraag ik me af of ik het wel goed genoeg doe. Of mijn meisjes wel voedzaam genoeg eten … Maar het leven is nu eenmaal druk en ik moet dat iets meer leren loslaten. Het hoeft niet altijd perfect te zijn.”

Evenwicht tussen gezond en realiteit

“Ik hecht veel belang aan een evenwichtig eetpatroon en wil dat meegeven aan mijn dochters. Tot nu toe lukt dat, want ze eten soms zelfs gezonder dan ik! Al blijven het natuurlijk jonge meisjes die houden van een snoepje. Ik verbied hen die extraatjes niet, maar ik waak er wel over dat ze dat als verwennerij blijven zien.”

“Op vakantie gunnen we onszelf iets meer en bij omie krijgen ze al eens een extra snoepje, maar Lotte en Lize aanvaarden dat dat speciale gelegenheden zijn. Er gaat pas een belletje rinkelen als ze moeilijk beginnen doen over groenten. Dan zijn we een beetje uit balans en moet de focus weer iets meer naar de gezonde basis.”

2 min

Gaëlle

Getrouwd met Rubben
Mama van Lotte (6)
en Lize (4)

Ik voel me wel eens schuldig als ik niet vers gekookt heb”

“In het weekend nemen we gezellig de tijd om met z'n vieren te tafelen”  

“Over het algemeen zijn het goede eters en de school speelt daar ook zijn rol in. Elke woensdag eten ze daar als tussendoortje groenten of fruit. Rauwe groenten kreeg ik thuis zelfs niet verkocht tot ze die op school aangeboden kregen. De jongste is iets minder flexibel. Zij is gek op rood fruit, maar daar stopt het. De dure fruitsoorten die maar beperkt houdbaar zijn, in andere woorden. Een banaan aanvaardt ze nog net, maar met iets anders moeten we niet afkomen. Ik hoop dat ze daar wat avontuurlijker in wordt.”

De ontdekker en het gewoontedier

“Door onze werkuren is het tijdens de week niet mogelijk om met z'n vieren om 18 uur aan tafel te geraken, maar in het weekend nemen we er wel gezellig de tijd voor. In samen koken ben ik geen held, want ik heb schrik dat ze zich zouden verbranden of snijden, en hecht misschien iets te veel belang aan controle. (lacht) Maar al bij al doen we het goed. Ik hoop dat mijn kinderen ook als volwassenen een gezonde relatie met eten kunnen behouden.”

i.s.m.

Gezonder eten
begint met "Wa's da?"